"duurtraining" maar dan anders...

Vandaag wilde mijn dochter naar een pannekoekenrestaurant. Ik had weinig zin die vette lappen te eten  en daar dan ook nog met de auto heen te gaan omdat dat niet overeenkomt met wat ik me net heb voorgenomen.

Maar kleine dochters teleurstellen is ook weer zo wat.....die waarderen gestoomde kreeft e.d. niet ( geintje natuurlijk )

Compromis was erheen fietsen, alhoewel dat wel neer zou komen op 60 km. Eitje voor een losse velomobiel, maar in dit geval moest er een gezin met 2 kleine dochters mee. Allebei maar in 1 kinderkar wat nog net gaat, maar het kwam wel neer op 50 kg aanhanggewicht erbij. Luiertassen, reservekleding en drinken voor de kinderen gingen ook nog en de Quest, bovenop de gebruikelijke reservebanden en gereedschap. In totaal rolde er zo'n 99 kg + 38 kg + 15 kg + 50 kg = 202 kg over het fietspad.

Eigenlijk merk je dat tot een snelheidje van 18 km/u helemaal niet zo. Daarna begint het karretje flink luchtweerstand te leveren. Eigenlijk was het goed te doen....mijn vrouw had wel last van de polsen en nek op de toerfiets door de langdurige - want vrij langzame - rit, maar voor mij was het goed te doen.

Toch moeten er andere oplossingen komen vooral de 4 jarige dochter te vervoeren op langere fietstochten. Zelf fietsen gaat nog veel te langzaam, de volgfiets is nog te gevaarlijk omdat ze er niet lang netjes op wil blijven zitten en in 1 karretje krijgen de dames ruzie.....Mijn vrouw en ik wegen nu de Weehoo aanhang-ligfiets af tegen een bakfiets met electro ondersteuning.

3:49 uur met matige intensiteit fietsen - maar wel ~200 kg voortstuwend -  dat moet de vette pannekoek wel weer verbrand hebben ;-))

Rust roest

3 weken niks meer gedaan met de velomobiel ivm vakantie. Dat merk ik wel en niet.

Tijdens een uurtje rijden/trainen kon ik nog steeds zonder sprinten naar en over de 50 km/u voor enkele minuten achtereen. Uiteraard geen vooruitgang maar ook geen achteruitgang. De snelheid waarop ik blijf hangen tussen de snellere stukken is zo'n 44 km/u. Ik neem aan dat dat ongeveer mijn gemiddelde duursnelheid zal zijn als ik nu een wedstrijd zou rijden. Niet heel indrukwekkend. Eigenlijk wel zoals verwacht, zo'n 3 km/u sneller dan de Strada was op CV2012 en alleen maar omdat de Quest precies zoveel efficienter is. Per saldo heb ik zelf dus geen vermogensvooruitgang geboekt tot nu toe.

Natuurlijk wilde ik de 60 km/u sprint overnieuw doen, maar die kon ik op mijn buik schrijven, ik bleef steken op 56 km/u....

Ik ga nu natuurlijk wat intensiever trainen maar voor veel progressie zal er te weinig tijd zijn.

Over buik gesproken, de nieuwe electronische weegschaal die ik bestelde liet me nogal schrikken. Ik ben maar liefst 19 kilo te zwaar en mijn vetmassa is (veel) te hoog. Redenen genoeg om toch wat minder lui te worden en dat fietsen toch maar eens te intensiveren.

Ook maar eens op zolder de halterbank ontstapelt van allerlei rommel die mijn vrouw er had opgelegd en maar weer eens in ere hersteld. En natuurlijk kon ik de 122 kg die er nog aan zat niet eens liften. En ook de 25 kg losse halter niet. En moest ik schijven verwijderen. Dat is al ontmoedigend op zich. Schandelijk. Terug bij af...Maar spieren trainen is zo ongeveer de enige manier om blijvend lichaamsvet af te bouwen. Ik heb de hardware notabene onder handbereik...nu nog de discipline....

Toch is het best een serieuze zaak mijn lichaam weer te leren te werken. Je zou toch denken dat een (galblaas)operatie die je amper overleeft reden genoeg is je levensstijl te herzien. Maar ja dat denk je ook van rokers na een hartoperatie, toch roken ze meestal gewoon door.

Deze sprint was niet de beoogde 60 km/u van de vorige keer....

Na een software update is mijn Edge 500 weer eens ontregelt. Hoewel hij hoogteverschillen wel goed meet, geeft hij foutief weer dat ik op 35 m hoogte fiets, en 22 graden temperatuur lijkt ook niet echt te kloppen.

Even een weekje heel wat anders

Net als dat je fietsen eigenlijk niet meer verleerd geldt dat ook voor andere dingen. Gelukkig maar want ik had in mijn enthousiasme een 2 maten groter schip gehuurd dan ik ooit onder controle heb gehad onder toezicht van mijn vader....

In de jachthaven schrok ik me dood....de boeg torende boven mij uit en het schip leek enorm. "U had toch ervaring mijnheer ?" Voor mij lag een bakbeest van 12 meter lang, 4 meter breed en 5 meter hoog. En 3 dekken.... "Uuuhh jaaah..."

De verhuurder peilde slim verweven in een verhaaltje waarin hij stiltes liet vallen voor mij om aan te vullen wel even wat ik eigenlijk wist van varen. Gelukkig heb ik wel de 35 jaar ( vanaf baby af aan ) dat ik ben meegenomen/meegegaan door/met mijn ouders uit mijn doppen gekeken, en ik kreeg de boot mee.

Gelukkig bleek hoe luxer en groter ze worden, hoe makkelijker bestuurbaar ze zijn. Rijke mensen die dit soort schepen bezitten ( en nog veel groter bleek wel, op de Friese meren is er geen crisis ) zijn natuurlijk ook erg lui en gemakzuchtig. Het bakbeest bleek op de plaats als een tank met tegenovergesteld draaiende rupsbanden  360 graden te kunnen draaien op boeg- en hekschroef, dus volledig buiten manouvreren met roer en hoofdschroef om.

Mijn vrouw heeft nog nooit gevaren maar durfde al na een dag zelf te sturen op open water.

Het begin van de week was heerlijk, elke dag een paar uur varen, aanlegplaats zoeken vaak midden in een stadje en die dan op het gemak bezoeken. Grappig dat je in Friesland makkelijker zo'n schip kwijt kunt in een binnenstad dan een auto.

Wel weer helemaal opnieuw een waterkaart leren lezen met afkortingen, dieptes, hoogtes en breedtes. Je kunt zeker niet overal varen met de diepgang of hoogte van dit schip. In decimeters, hoe verzinnen ze het. Ook de seinen van brug en sluisbediening en de betekenis van soorten bebakening was ik weer vergeten maar dat is niet erg moeilijk.

Onthaasten in Friesland

Later in de week ging het hard waaien en toen bleek het vermogen van boeg en hekschroef niet voldoende om het metershoge beest tegen de wind in naar de wal te drukken. Gelukkig bleken de lessen uit het verleden ( mijn vader had nooit een boeg of hekschroef ) ook voor deze boot op te gaan, gewoon naderen met de neus in de wind op de hoofdmotor, bemanning van de boeg  laten springen met de lijn, vastmaken, en dan met het roer en hoofdmotor rustig de achterkant naar de wal drukken. En geen draai om de oren bij domme stuur of bedieningsfouten of niet goed luisteren zoals vroeger hehe..

Groen+rood=opvaren. De talrijke bruggen en bruggetjes waren tot mijn verbazing gratis. In mijn herinnering stond er in de tijd van mijn ouders veel vaker een brugwachter met een hengel en klomp bruggeld te innen. De oudste weg heeft recht van doorgang, dus moet de brug - tijdens bedieningstijden - open ook voor een enkel jacht. Ik heb een wiellerronde op zondag verstoord met luid scheldende wachtende wielrenners....mijn grote vrienden, wielrenners....breed en lang heb ik gelachen en een beetje expres met bijna stationar toerental gevaren. Je mag in die vaarten ook maar zo'n 6 km/u. 

Ook verbaasde ik mij dat gewoon de A6 wordt dichtgedonderd voor een enkel motorjachtje...met een flinke tijdelijke file vol waarschijnlijk scheldende automobilisten.

Veel moeilijker is het met harde wind afmeren, dekzwabber/kok/kwartiermeester/navigator/stuurman = vrouw moet niet misspringen in het water juist in die situatie.. en het is wat minder ontspannen met een huurschip ter waarde van 2 x je woning maar voor de rest wel voldoening gevend als het lukt. Mijn vader zei "liever gezichtsverlies, achteruit/draaien en meerdere pogingen aan te leggen, dan op de wal varen met schade" En dat heb ik zo uitgevoerd. Soms wel 3 pogingen op de oude wijze zonder de boeg en hekschroeven..... Leuk voor de toekijkers, maar veiliger voor het terugkrijgen van de borgsom voor het huurjacht ;-)))

De linkerboot zou zijn overeengekomen met mijn werkelijke vaarervaring. Een 12 meter schip is wel en toch ook weer niet wat heel anders.

De boot is overigens zeer goed bevallen. Vooral het feit dat ie met volle tanks prima een week volledig autonoom los van walvoorzieningen kan functioneren. 3 weken ook nog wel liet ik me vertellen. Verwarming in alle hutten en stuurcabine, toiletten ( 2 zelfs ) een ruime aparte douchecel met heet water, en zelfs digitale tv met DVD en USB mogelijkheden een zeer nette keuken, zithoek, eethoek en 3 slaapkamers. Alle gemakken van huis in een dobberende luxe caravan. Wel veel trappen want het gevaarte heeft 3 dekken. Toch heeft onze 4 jarige zich nergens aan bezeerd en is ook niet van boord gevallen of maar iets wat er op lijkt. Beide kruimels van 1,5 en 4 jaar moesten aan dek altijd een reddingsvest aan.

Van de autonomie van de boot hebben we gebruik van gemaakt door veel aan eilandjes en in natuurgebieden ( waar dat mag uiteraard ) te liggen waar je geen liggeld ( en geen toeristenbelasting ;-))) hoeft te betalen, en alleen stadjes in te varen om boodschappen te doen en die kort te bezoeken. Niet voor de zunigheid, mijn vrouw wil niet tussen gebouwen liggen maar van uitzichten genieten.

Lekker lunchen in steeds weer een andere achteruin...

Enige minpuntje - zelfs voor mij als niet milieuactivist - is de enorme motor die toch wel erg vervuilend is. Het ding gorgelde in een week tijd 100 liter diesel naar binnen terwijl ik best rustig heb gevaren conform de geldende snelheden om de walkanten en het riet te ontzien. Aan de ene kant is de woeste en diepe brul van een enorm zware motor heel lekker om te horen...voor mijn oren dan. Aan de andere kant spuugt ie wel PAK's en roet in het water, en niet zo weinig ook. Dan te bedenken dat elke zomer de meren volgepakt zijn met zulke boten.

De amateur "kapitein" snoevend op "zijn" stuurdek.

Ondanks de aanvankelijke schrik voor de afmeting ervan en steile leercurve bij harde wind voor vooral mijn vrouw hebben we het schip weer ongeschonden en netjes schoongemaakt ingeleverd. Niemand is zeeziek geweest ( angst van mijn vrouw, hoewel dat zeker kan op de meren met harde wind  ) Zeker voor herhaling vatbaar.

Een van de dingen die er ook bij horen is dat het lijkt alsof mijn huis nu ook heen en weer gaat. Dat ontwennen van bootbewegingen duurt zeker een dagje.....  ;-)))

Een Quest kan niet alles...

Mijn vrouw had tijdens koning(inne)dag een aanhangfietsje voor 10 euro op de kop getikt. In verhouding tot wat ie ooit kostte heel goedkoop, maar kwam wel in een staat die noch veilig was noch functioneel gezien de hinderlijke speling op alle scharnierpunten en koppelstukken die niet pasten op de zadelpen. Zoekend op internet over informatie blijkt dat dit type fietsje nooit deugdelijk is geweest, en daarom uit de verkoop is genomen.

Mijn vrouw wilde hem na een proefritje ( gammel, onbeheersbaar slingerende trekfiets ) daarop maar bij de vuilnis zetten, maar ik wilde nog een poging wagen er wel iets veiligs/bruikbaars van te maken.

De dag daarop ben ik een paar uur kwijtgeweest met borgringen, vulringen en veerringen, extra boutjes en moertjes. Gevolg was wel tot boosheid van mijn vrouw dat haar heren-toerfiets en aanhangfiets in principe nu een vaste combinatie zijn geworden, die niet zomaar los kan. Het was een voorwaarde voor een trekstang en aanhangfietsframe die stabiel en stijf genoeg zijn met het slechte ontwerp waar ze ooit mee gemaakt zijn.... De rij-eigenschappen zijn nu echter wel prima geworden.

Het is niet echt een probleem want zij heeft ook een damesfiets met fietstassen en koppeling voor de kinderkar voor dagelijks gebruik. Maar ze heeft nu geen snelle fiets meer zonder allerlei aanhangsels/opbouwsels als kinderzitjes.

Ik lijk wel een geitenwollen sokkenfiguur oude fietsen op te lappen en fietsend boodschappen te halen....wanneer is dit met mij gebeurd lol ??


Ik zag op een plaatje op internet dat anderen ook meerdere aanhangvoertuigen trekken met een fiets onder aandere aan zo'n aanhangfiets. Ik verplaatste de kinderkar koppeling naar het aanhangfietsje, en ging met afgebeelde combinatie boodschappen halen op een rit van 6 km. En dat reed prima !

Heerlijk eigenlijk. Geen enkele reden te bedenken om dit niet zo te doen. Maar mijn vrouw doet het niet.....om de mensen die je allemaal aankijken....maar ja dat ben ik al gewend met rijden in een velomobiel, en waarom moet ik het belangrijk vinden wat andere mensen denken ??

De Quest staat er tijdelijk werkeloos bij.

Zicht bij regen idee (2)

Ik keek naar de foto's van SPEZI op Wim zijn Blog en zag daar de Alleweder met ruitenwisser. Mijn gedachten waren alweer direct afgeleid met manieren waarop je een kap zou kunnen maken met als frontruit simpelweg een platte plaat gelaagd veiligheidsglas die een ruitenwisser kan hebben zonder de boel ondoorzichtig te krassen. Ik zette dat voorlopig even uit mijn hoofd.

Grappig hoe dan je brein buiten je bewustzijn om minuten, uren, dagen of maanden bezig gaat met het (ooit)  voorgeschotelde probleem terwijl je heel wat anders aan het doen bent en het allang vergeten bent, dat onderbewustzijn zich ineens meld in het bewustzijn als de calculaties klaar zijn.....

Ineens denderde door mijn bewustzijn "HALLO !!! Wat van een kap ruit SCHOONBLAZEN in plaats van schoon wissen ???"

... !...???...?!!?

Bij mijn werkgever hangen tegenwoordig lawaaiige handendrogers die met een dunne platte straal lucht je handen droog blazen. Hygiënischer kennelijk. Een mesdunne gerichte platte straal lucht is dus erg krachtig, goed in staat druppels weg te blazen. Maar deze luchtstraal komt natuurlijk wel van een krachtige ventilator motor.

Jan Reus had op mijn verzoek een nacaduct  in mijn kap gemaakt. Het viel mij op dat de straal lucht die door zo'n realtief klein gat komt eigenlijk ook verbazend krachtig is aan heel gewone velomobielsnelheden. ( 25-35 km/u )

Vallen deze dingen te combineren in iets bruikbaars het velomobiel vizier schoon te blazen van regendruppels ??

Dat kost dan in ieder geval wel wat luchtweerstand. En je moet zoiets voor je ruitje/kap buiten op de velomobiel zetten. Wellicht met zuignappen of klittenband of zoiets.

Maar dan heb je ook een perfect passief  low tech 'systeem' die je kunt plaatsen als je door de regen niks meer ziet door je ruitje en alleen maar iets luchtweerstand kost in de plaats van electrische wis of blaas motortjes op accu's....zou het werken dat is...

Nadeel : net als de deflector werkt zo'n luchthapper  natuurlijk alleen als je rijdt en rijwind genereert.....tenzij je sterke tegenwind hebt natuurlijk ;-)))

 

Ik kan niet zo goed tekenen, maar het principe is denk ik duidelijk. Een met zuignappen opplakbare luchthapper die je bij regen voor je ruitje plaatst.

 

 

Wim zegt bij de reacties dat lucht juist versnelt als het kan expanderen en er een vacuum ontstaat. Toch moet het onder druk staan om dat te doen, wat bij de plaatsing van de nacaduct in de kap kennelijk ook zo is.

Zou op bijna dezelfde plaats voor de ruit waar kennelijk overdruk is - maar nu buiten de vm geplaatst en gericht op het vizier aan de buitenzijde - door rijwind ook genoeg druk geven om een ruit schoon te blazen van regendruppels ?

 

 

Na commentaren op mijn eerste bericht - ik heb het aangepast - ben ik toch wat meer gaan nadenken over de kwaliteit van de plotselinge ingeving....schoonblazen is een optie, maar welke druk/luchtsnelheid is daarvoor nodig ?

Een motorhelm vizier blaast zichzelf - geholpen door afwasmiddel - wel schoon, maar dan rijd je 100+ km/u. Het is maar zeer de vraag of een gerichte luchtstraal dat kan evenaren op een voertuig dat ~ 30 km/u rijdt.

Misschien moest ik maar eens een kartonnen versie maken en kijken of - in combinatie met afwasmiddel - druppels weggeduwd worden.

Trainingsvraag : hoe bereik je zo energiezuinig mogelijk hoge snelheden ?

Ik ga er bij de vraagstelling vanuit dat ik 60 km/u wil gaan rijden, en vooral blijven rijden. Nu zijn er 2 manieren om daar te komen, op een snelle manier en een rustige manier.

Uitgangspunt is dat 60 km/u volhouden zoals BrandweerQuest aanhaalt ( zijn gok : 150 W ) helemaal niet zoveel energie kost als je zou denken. Maar erheen accelereren wel.... en dat zorgt ervoor dat die duursnelheid (ver) uit het bereik ligt van rijders zoals ik, die toch echt wel 200+ watt duurvermogen kunnen leveren. Er gebeurd dus iets anders, tijdens de acceleratie wat de hele wedstrijd nog tegen je werkt als je het niet goed doet.....

Dat werkt bij autos natuurlijk net zo, niets is zuiniger dan een auto die met continue snelheid op een snelweg rijdt met optimaal toerental. Auto's beginnen te zuipen als ze hun massa moeten accelereren. Daarom verbruiken ze ook meer in de stad, terwijl je helemaal niet hard rijdt.

Je hebt trage spiervezels ( rode spiermassa ), die vooral werken op het zuurstof-koolhydraat verbrandings systeem en relatief langdurig ( 60-90 minuten ) kunnen presteren. Die spiervezels zorgen bij duursport als het goed is voor ( ik schat ruw ) bijna 80-90 % van je duurvermogen. Duursporten is rode spiermassa trainen.....Helaas zijn trage spiervezels niet heel sterk en kan alleen bij lage (duur)intensiteit alleenstaand worden gebruikt. Ben je langduriger dan een uur aan het sporten zakt het vermogen en ga je over op een zuurstof-vet verbrandingssysteem, dat je in rust ook vooral gebruikt.

Daarnaast heb je een sterker systeem van snelle spiervezels ( witte spiermassa ) die vooral werkt op het energiesysteem dat zonder zuurstof energie vrij maakt uit glucose, en het vermogen voor korte duur flink kan verhogen of het totale duurvermogen kan ondersteunen door voor maar een klein deel te worden aangesproken. Dit omdat deze spiercellen snel beschadigd raken na zwaar gebruik en ze ook nog afval produceren door het vrijmaken van energie uit glucose zonder zuurstof in de vorm van melkzuur die zich opstapelt als je het niet snel genoeg kunt afvoeren en verwerken. Het is dus dan de truc onder die lactaatdrempel te blijven voor maximaal duurvermogen bij gecombineerd gebruik van trage en snelle spiervezels.

Of zeer kortdurend explosief voluit kan worden aangesproken met het creatinefosfaat energie systeem maar dat werkt het als vaste brandstof van een raket : eenmaal verbrand kun je het niet herhaald weer aanspreken. Het maar genoeg voor 10-20 seconden.

Sprintend naar de 60 km/u lijkt dus in mijn ogen een recept om te falen. Eenmaal daar aangekomen heb je de meeste snelle spiervezels wel beschadigd en zit je met een hoeveelheid melkzuur die je niet snel genoeg kunt afvoeren. Ook zijn er dan  waterstofionen vrijgekomen zijn die glucose omzetting, dus energie vrijmaken bemoeilijkt. Pijn en flink vermogensverlies zijn dan je deel en alleen je trage spiervezels functioneren nog bijna volledig. Hoe sterk die trage spiervezels zijn  bepaald dan hoeveel vermogen je nog kunt leveren, en voor mij is dat niet genoeg om 60 km/u vol te kunnen houden.

Maar hoe zit dat met heel goed getrainde rijders ? Is hun trage vezel spiermassa sterk genoeg om maar een deel van de snelle vezel spiermassa te activeren zelfs bij een sprint ? Of is hun trage vezel spiermassa sterk genoeg om bij het wegvallen van de snelle vezel spiermassa nog genoeg vermogen te ( blijven ) leveren voor een continue duursnelheid, bijvoorbeeld 60 km/u ?

Of bouwen ook zij de snelheid veel rustiger op, eigenlijk alleen de trage vezel spiermassa activerend en hooguit een klein deel van de snelle vezel spiermassa op zo'n wijze dat deze bijdraagt aan het vermogen maar niet wordt ''verbruikt'' door de energiesystemen te beheersen ?

Dat laatste lukt mij namelijk niet goed, ik heb moeite voorbij de 50 km/u te komen op deze rustig opbouwende manier, terwijl na een felle sprint 50 km/u passeren en vasthouden veel makkelijker lukt. ( maar dan ook weer niet langdurig, wel steeds meer minuten  )

Ik snap dat DE trainings manier is lange trainingen met matige intensiviteit ( trage vezel spiermassa trainen is dat ) en hoe beter getraind, hoe meer duurvermogen. En hoe beter je conditie, hoe meer melkzuur je kunt afvoeren dus het % snelle vezel spiermassa vermogen wat je kunt gebruiken voor een duurprestatie toeneemt.

Maar gaan wedstrijd rijders sprintend naar hun beoogde snelheid of rustig opbouwend ??

En dan nog is de vraag accelereren met een sterk verhoogt aantal trapomwentelingen of maar iets hogere/normale trapomwentelingen ? Veel toeren maken verlaagt de kracht die je nodig hebt ( je zult dus voornamelijk trage vezel spiermassa hiervoor gebruiken ) maar verhoogt de conditie die je nodig hebt omdat het je hartslag aanzienlijk verhoogt. Bij een lager aantal trapomwentelingen ga je meer kracht gebruiken, dus automatisch snelle vezel spiermassa bijschakelen. Je hartslag zal lager zijn tenzij je grens benaderd/overschrijd dat melkzuur uit de spieren kan worden afgevoerd maar de kans groter dat je die spiermassa aan het ''verbruiken'' 'bent en die wedstrijd niet nogmaals kunt gebruiken.




-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik heb van Martin Merkelbag een link naar een pdf ontvangen waarin veel relevante informatie staat, doch in sportmedisch wetenschappelijke taal.  Witte spiermassa zijn dan snelle vezels, en rode spiermassa de trage vezels. Het is een zeer interessant stuk die veel dieper op de materie ingaat, ik moet het ook waarschijnlijk meerdere keren lezen voor echt helemaal tot mij is doorgedrongen wat er staat.

In ieder geval is duidelijk dat een ieder individu met een bepaalde verhouding snelle en trage spiervezels geboren wordt, wat niet te wijzigen is. Je kunt enkel wat je hebt trainen en sterker maken, wat betekend dat niet ieder individu uiteindelijk na heel hard trainen in elke sport kan excelleren. Je bent er letterlijk voor geboren ( genetisch geschikt voor ) of niet, en dan is het nog een kwestie van snoeihard trainen....Uit weer andere informatie haal ik dat er wel hybride spiervezels kunnen worden gevormd die alleen bij sporters voorkomen, die beide typen vezel als het ware combineren, alleen - zoals altijd bij hybride oplossingen - ook maar deels de functionaliteit hebben van beide. Er is nog hoop voor mij als niet-duursporter dus ;-)

Maar ik heb er ook wel snel dingen uit gedestileerd die ik begrijp en waarschijnlijk wat mee kan. Zoals een alternatieve methode om trage vezels sterker te maken.  Normaal kun je dat alleen/vooral door langdurig een matige inspanning te verrichten, om te voorkomen dat teveel snelle vezels worden geactiveerd. De bekende duurtraining. Maar als je snelle spiervezels uitput in een explosieve krachtsinspanning, en vervolgens nog een paar keer die inspanning verlangt terwijl de snelle vezels niet meer in staat zijn daaraan te voldoen, forceer je de trage spiervezels sterker te worden.

Kort door de bocht genomen  herhaalde maximale sprints die steeds minder succesvol zijn, is dus ook ( vanaf de 2e sprint ) trage spiervezel training.  Ik concludeer dan dat dit erg nuttig voor mij kan zijn om door een uurstraining te gooien om daaruit een zo maximaal mogelijk effect te bekomen.

Ook valt er te lezen dat een trapfrequentie voor wielrenners tussen de 90 en 110 optimaal is. Of het ook opgaat voor ligfietsers met een andere kniehoek kun je natuurlijk niet concluderen, maar de snelheid waarmee snelle en trage vezels moeten mobiliseren en het meest optimaal werken zal wel niet wezenlijk anders zijn zo neem ik aan.

Dat komt ook wel overeen met mijn laatste hoogste snelheid, de rpm lag aanzienlijk hoger en letterlijk tussen de 110 en 90.... Ik had destijd al gelezen dat ik moest streven naar een hoge rpm, maar waar de Strada voor mijn gevoel nog uit elkaar zou vliegen bij een rpm hoger dan 90 en overmatig ging slingeren wende ik mijzelf een lagere rpm en dus een rustiger wegligging aan.

Maar nu met de veel stijvere nieuwe Quest ( door de ingelamineerde verstevigingen ) die veel rustiger is onder hogere rpm's kan ik mijn rpm weer hoger aanwennen/trainen, maar dat heb ik nog maar net ontdekt.....allemaal dingen waar ik zeker wat mee moet doen !


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Opmerking : ik wil graag gecorrigeerd worden op uitgeflapte onzin of wetenschappelijk gezien wel erg rare denkbeelden !! ....mijn doel is immers zo hard mogelijk kunnen rijden op ''human power'' met technische middelen maar ook met conditie en spierkracht...dat lukt beter als je weet waar je mee bezig bent, op wat gedetailleerder niveau dan enkel algemene trainingswijsheden !

Strava en de onwaarschijnlijke vermogens.

Het is leuk om te lezen dat Strava masaal is ontdekt, wat waarschijnlijk te maken heeft dat het in app vorm beschikbaar is gekomen en op smartphones e.d. kan worden gebruikt.

Maar net als ik ongeveer een jaar geleden toen ik Strava ontdekte die toen nog geen app was maar een website waar je je Garmin GPS navigatie/sportcomputer data kon uitlezen omdat ik een alternatief voor een dure SRM zocht al geconfronteerd werd met onwaarschijnlijke vermogensberekening van Strava, worstelen de nieuwe app gebruikers daar ook mee valt te lezen op Blogs.

Wie zoekt zal vinden en het is niet moeilijk de formule onder ogen te krijgen die Strava gebruikt. En die is erg beperkt, en wordt nog beperkter als de hoogtemeting van je apparaatje niet zo nauwkeurig is. De formule van Strava reageert het meest heftig op hoogteverschillen. Onnauwkeurigheid is het geval als die hoogtemeting alleen door GPS gebeurd en niet door barometrische meting. Ook houdt Strava geen enkele rekening met de luchtweerstand van een (type) velomobiel. En volgens BrandweerQuest rekent het ook maar tot 25 kg fietsgewicht. Wat nog valt te corrigeren met een hoger lichaamsgewicht invoeren waarschijnlijk. BrandweerQuest vind ook dat de hartslag meegenomen moet (kan) worden voor een betrouwbaarder berekening. Ikzelf denk dat cadans meenemen in de bereking wat meer zou zeggen, als je de tandwielconfiguaratie en wielmaat moet invoeren. Maar niet alle smartphones kunnen ANT+ sensors ontvangen zoals een cadansmeter en Strava biedt ook geen ondersteuning daarvoor.

Als je nu twijfelt over de vermogens van Strava, kun je ze vergelijken met deze calculator die naar verluid best accuraat is : http://www.kreuzotter.de/deutsch/speed.htm ( als alternatief heeft Bocycle ook een mooie calculator http://bocycle.blogspot.nl/ rechts in het midden van zijn blog is de link )

Ik kom op volgende waarden, zij het met windsnelheid 0 wat eigenlijk nooit voorkomt, maar de ene keer heb je wind mee en de volgende keer wind tegen.

kruissnelheid 35 km/u aan ~119 watt

flink doorrijden 40 km/u aan ~157 watt

maximale duursnelheid die ik een tijdje kan volhouden ( uiteraard niet tegen de wind in ) 48 km/u aan ~236 watt

Ambitie, ik kan het nog niet volhouden 50 km/u aan ~259 watt

Enkel nog bereikt in sprint...serieuze wedstrijdrijders leveren dit een uur of langer 60 km/u aan ~401 watt

Let wel die wedstrijdrijders doen er alles aan om de luchtweerstand ( wielstroomlijnkappen, speciale racekappen, afgetapete kieren en naden ) en gewicht ( carbon enz ) te verminderen dus leveren waarschijnlijk geen 400 watt maar toch ook geen kinderachtige waarden.

Hoewel Strava mijn ego oppoetst met glansrijke vermogens ( 320 watt bij 40 km/u !! ) zegt Kreuzotter de harde waarheid, ik ben nog niet eens op niveau van een geoefende fietsrecreant en dat zal veel beter aansluiten bij de werkelijkheid !

Strava rekent natuurlijk wel met een gemiddeld vermogen over de hele rit, en niet zoals ik boven afgebeeld uitrekende met een constante snelheid, en dat gemiddelde vermogen van Strava over de hele rit is vaak nog helemaal niet zo gek. Je krijgt enkel bagger als je maar een bepaald segment meet waar je snelheid constant is.

Maar......om je ritten onderling te vergelijken, of op segmenten met andere velomobielrijders te vergelijken - is immers dezelfde formule die op dezelfde manier fout gaat met de luchtweerstand en andere ontbrekende relevante data - is het toch heel leuk.

Ik zag dat Erwin me toevoegde om te volgen, en ik zal me aanmelden voor de ''Strava velomobiel club" een grappig initiatief. Erwin en anderen zullen ongetwijfelt weleens op de Oostvaardersdijk terechtkomen, mijn ''jaagpad'' en die van heel veel snelle wielrenners die ook Strava gebruiken. Leuk om elkaar te dollen !!

Het ''heetst bereden'' segment zal wel liggen op de dijk Lelystad-Enkhuizen. Daar kun je maar hopen dat Daniel en de mannen van vm.nl en de andere gekende wedstrijdhardrijders Strava NIET gebruiken tijdens de LEL...lol !!