woensdag 17 september 2014

Ervaring met gratis VIRB meters en stroomlijnwielkappen

Paul van Roekel had iets gevonden : VIRB Edit wat een gratis metertjes video overlay programma is die hetzelfde doet als betaalde programma's zoals ik die gebruik. Zolang je maar een Garmin GPS apparaat hebt kun je die data in je video zetten door middel van metertjes, grafieken en balkjes.

Tot mijn verbazing heb ik het niet meer gebruikt zien worden, ook niet door Paul zelf. Maar op Youtube verschijnen wel meer velomobiel video's met metertjes. Het maakt sommige filmpjes inderdaad leuker vind ik zelf. Niet alle filmpjes want metertjes nemen ook aandacht weg van andere zaken ( in beeld ) en zijn overbodig als het niet om de behaalde snelheid of geleverde inspanning gaat.

Maar...GRATIS !

Nu heb ik er wel mee zitten klungelen want normale .MOV of MPEG4 accepteert het programma niet. ( gaat ervan uit dat je een Garmin VIRB camera gebruikt ) Maar even lezen op forums bracht de tip het eveneens gratis programma Any Video Converter ( pas op voor ongevraagde zooi in de installer bij veel freeware ) te downloaden en deze het filmfragment te laten omzetten in customized MP4 Movie formaat en settings op Original ( bij mij was dat 720P ) en ziedaar nu wil het filmpje wel laden.

GPX file laden was geen probleem ( logisch want ik gebruik wel Garmin GPS apparaten ) en de data kan met allerlei metertjes in het beeld.

De hoeveelheid te kiezen metertjes, grafiekjes en cijfer balkjes is veel groter dan mijn betaalde video overlay programma en je kunt ze in allerlei kleuren laten weergeven. Knip en synchoniseer opties zijn gewoon aanwezig en je kunt zelfs muziek in je filmpje zetten - iets waarvoor ik een tijd terug nog een video bewerkingsprogramma moest kopen. Al in al biedt dit dus de functionaliteit van 2 programmas die samen 200 euro kosten....grrrrr !!


Quest met de al zolang gewilde wiel stroomlijn kappen


Heeft dit dat geen nadelen ? Nou, ik vind zelf dat het filmpje zelf flink in beeld kwaliteit achteruit is gegaan. Dat kan echter veroorzaakt zijn door die Any Video Converter tussenstap. Maar als de meters belangrijker zijn dan HD filmkwaliteit is dit zeker een aantrekkelijk programma om te gebruiken.

In mijn filmje probeer ik 1) Of optrekken met de 155 mm cranks en het 57t blad resulteert in een hogere eindsnelheid dan in het 44t middenblad en 2) Of ik enig effect ondervind van de wiel stroomlijnkappen.

Het antwoord is nee, blijft gewoon 0-50 km/u in ~30 seconden zoals het ook was met het 44t middenblad. Voor mij is waarschijnlijk dan het 57t blad overgedimensioneerd ( zeker met een enorme omtrek Super Moto 60 mm achterband (!) en had ik beter de standaard 53t kunnen nemen...ach ja.




Zoveel meters dat je niet weet waar je moet kijken, en maar een heel kleine greep uit de totale hoeveelheid te kiezen meter uitvoeringen en kleuren lol. Maar gratis en bruikbaar voor iedereen met een Garmin GPS.

Duidelijk is weer te zien dat de snelheidsmeter een zichtbare zwiep  krijgt, even bijna stil blijft staan en dan weer een zwiep krijgt en dat een aantal keer wat samenvalt met de schakel momenten die nu goed te zien zijn op de cadans grafiek.

De vrouw op het FIETS pad is volgens mij wat minder gecharmeerd van mijn langsrazende velomobiel....VERBIEDEN moeten ze die dingen !! :-))))

Omdat bij de acceleratie de snelheid niet hoger opliep dan normaal zette ik koers naar de Knardijk om daar alsnog te proberen met een wat rustiger acceleratie of er toch niet 60 km/u inzat met de wiel stroomlijnkappen. Maar ik was vergeten dat ik 1) Nog niets gegeten had die dag 2) Het wel erg warm was onder die racekap in de volle zon 3) Waarschijnlijk toch een bepaald niveau van conditie mis om maar steeds 135 kg naar de 50+ km/u te slingeren. Toen ik de wiel stroomlijn kappen weer wilde verwijderen wegens gebrek aan resultaat trof een vuistslag me in de maag.....combinatie van 1,2 en 3 waarschijnlijk.

En op zo'n moment......KOMT ER EEN VRIENDELIJKE QUEST RIJDER LANGSZIJ !

Nooit zie je die dingen rijden, wat een moment ! Ik kom altijd andere velomobiel rijders  tegen op de minst sociale ogenblikken ( Gerrit moest ik al eens voorbijrijden zonder te stoppen op weg naar werk ) lijkt wel.

Ik weet nog dat het gesprek ging over schade die ik mijn eigen Quest heb toegebracht door hem op de kop te draaien waardoor de top indeukte en de gelcoat eraf sprong, en hoe er mallen te maken zijn die het instapgat ondersteunen zodat dat niet gebeurd, maar de rest verstond ik als "blahblahblah" omdat mijn maag duidelijk ging maken dat de inhoud ( niets ? ) weldra eruit gegooid ging worden, of ik wilde of niet en ik me knap beroerd voelde. Na uitgelegd te hebben dat ik me niet zo goed voelde vertrok de man weer ( vanwege mijn toestand nooit gevraagd wie het was, waar ie vandaan kwam en dergelijk ) waar ik wel blij mee was want over je nek gaan waar mensen bij staan te kijken is nog onaangenamer dan het als is. Maar na languit liggen op het gras zakte het vervelende gevoel snel weer weg en was er al gauw niks meer aan de hand. Maar ja, wel weer een weinig sociale ontmoeting met een andere velomobielrijder, lol

Toch was er wel ene positief dingetje aan dat hele wiel stroomlijn kappen gedoe : ze raken inderdaad de ( behoorlijke ) snelheidsdrempels in de straat niet. Maar dan ook weer, er was ook niet lekker mee te sturen zonder weinig goeds voorspellende aanloopgeluiden, waar ze natuurlijk ook niet voor bedoeld zijn, dit zijn race kappen voor rechtuit.

Dat je toch drempels over kunt met stroomlijnwielkappen schept mogelijkheden eigen model bredere, permanente wiel stroomlijnkappen te maken waarmee je zonder aanlopen wel maximaal kunt uitsturen. Die zijn dan niet bedoeld om een hogere snelheid te behalen maar als visuele verfraaiing (gespoten in kleur romp )  ik vind het model mooier als alles is gestroomlijnd aan de Quest. Ik zorg er uiteraard ook wel voor dat ze makkelijk demontabel zijn na een lekke band.








woensdag 10 september 2014

De Quest en stadsfietspaden

Toegeven, hoewel het niet ideaal is gaat het wel....bochten maken op stadsfietspaden met een Quest. En zelfs zonder mijn 50 mm F-lites kaal te schuren op de kwetsbare wangen. Maar een Strada ( of Mango en niet te vergeten de Orca ) die niet de stuur uitslag beperking van dichte wielkasten hebben rijden hier zonder twijfel een stuk makkelijker.

In het filmpje wordt het 2 baans fietspad bovendien steeds onoverzichtelijker tot die aan 2 kanten met hoge heggen en schuttingen is omgeven, maar wel veel zijwegen heeft waar wat vandaan kan schieten. Niet echt een fietspad waar je laag bij de grond wilt rijden qua overzicht.

Wat doe ik daar dan ook ? Ik had ontdekt dat er een supermarkt lag in een wijk bijna naast mijn normale route naar werk. Dat is handig voor avond diensten om op weg naar werk nog even eten te halen zonder veel tijdverlies. De keerzijde is dat dit kleine stukje detour heel voorzichtig bereden moet worden wil ik de Quest heel houden. Maar dan nog is de tijdwinst groter dan naar andere supermarkten rijden die niet op route liggen. En is sommige wijken laat ik gevoelsmatig ook liever de Quest niet achter.....

 
Dronken bochtenwerk - soms luttele centimeters langs palen - een Quest is geschikter om hard mee rechtdoor te rijden dan te sturen over bochtige stadsfietspaden.

Ik wilde nog VIRB Edit proberen - waar Paul mee kwam - maar mijn lastige Garmin 500 moet je niet alleen aan doen, maar ook nog op start drukken anders slaat ie niks op. Dat in tegenstelling tot de veel makkelijkere Garmin Dakota 10 Navigatie die als ie aan staat altijd automatisch de route en gegevens opslaat. Helaas, de volgende keer beter. De gereden snelheden zijn hier toch niet erg interessant, de Quest heelhouden is hier belangrijker.

Verder al een tijdje stil geweest van mijn kant. Nog wat opvallends gebeurd ? Wel, ik heb een KOM van een wielrenner opzettelijk verpletterd met zo'n snelheid ( dat kan een Quest nou weer wel goed - heel hard rechtdoor rijden ) dat een wielrenner dat zonder trucjes nooit meer kan verbeteren. En wat gebeurd er dan ? Inderdaad en wellicht ook terecht want het scheelt wel een paar honderd Watt tussen een racefiets of een velomobiel aan dergelijke snelheden en gebruiksregels zijn gebruiksregels, Strava sluit stroomlijnfietsen uit. Ik berust in de lol dat de ijdeltuit toch een mail krijgt dat ie - heel kort - z'n KOM kwijt is en zeker niet op tienden van km/u lol ! Op het Stava forum kun je ze zien klagen, waarbij de naam Dirk Drost regelmatig valt :-)))


Quezzzt doet niet aan verbroedering met wielrenners. :-)))

woensdag 11 juni 2014

155 mm cranks effect in beeld

Die grafieken met cijfertjes van het vorige bericht zijn natuurlijk wel wat droog maar wel handig om te zien wat er precies gebeurd is. Bijvoorbeeld dat de hele meting van 0 tot over de 40 km/u echt over een vlakke weg was en daarna zelfs licht begon te stijgen.

Wat je niet ziet in de grafieken maar hier wel heel mooi is hoe ik met veel hogere toeren heel vlug door de versnellingen kan schakelen. Elke keer dat de toerenteller heen en weer hupt wordt er geschakeld.

Ik maak hier overigens geen hobby van.....de Quest zelf en ik zijn geen lichtgewichten en dergelijke acceleraties zijn vast mechanisch niet zo bevorderlijk voor de levensduur van bepaalde onderdelen van de Quest.....1 kapotte trapas binnen 2000 km is wel genoeg :-)))

Je kunt het niet voelen zonder dat je het zelf doet, maar ik kan je vertellen dat waar die meter oranje uitslaat er veel vermogen loskomt die in de volgende versnelling een forse duw in de rug geeft. Dat is nieuw met de 155 mm cranks ipv 170 mm cranks. Super gevoel is dat :-))))

Net als bij een motor(fiets) blijkt het vermogen toe te nemen met het aantal toeren. De relatief zware Quest ( en zware rijder ) gaat er als een speer vandoor nadat de meter in het oranje gebied komt en daar een aantal versnellingen in blijft, wat is te zien in het filmpje hieronder. Nieuw met de 155 mm cranks is dat zowiezo zulke toerentallen gehaald kunnen worden. Met de 170 mm cranks kon ik niet veel hoger dan 110 tpm komen.

De eind snelheid waarop ik blijf hangen is nog steeds met het middenblad dat bij mij geloof ik 44 t is om soepeler te kunnen schakelen naar het grotere 57 t blad. Ik weet dus nog niet wat er gebeurd als ik voortandwielen ga schakelen. Of deze kortere cranks ook nog een hogere topsnelheid kunnen produceren dan met de 170 mm cranks ( met het grootste tandwiel voor ) wat vorig jaar uitkwam op 60,5 km/u probeer ik een andere keer. Misschien is het inderdaad nuttig om kleinere ( originele ) tandwielen te monteren als blijkt dat 57 t een nutteloze overdrive versnelling blijkt te zijn waarin ik geen toeren kan ontwikkelen. Dat is met deze kleinere cranks immers nodig en het grote pluspunt.

Zoals al aangehaald in mijn vorige blog is dit een standaard 38 kg glasvezel Quest met mijn 97 kg erbij = 135 kg massa die hier wordt geaccelereerd. Dit of nog snellere acceleratie zal wel weinig opzienbarend zijn voor een carbonnen racevelomobiel, maar om veel meer massa zo te accelereren heb je dus ook pakken meer vermogen nodig. Ik ben niet veranderd, dus ligt het effect puur aan de kortere cranks....


De origineel op de kop gefilmde beelden lieten zich gelukkig softwarematig goed draaien......de grote meter is de cadans meter, de middelgrote de snelheidsmeter en het kleinste metertje mijn hartslag. Nog een dramatisch muziekje erbij :-)))

Ter vergelijk ( van het verschil in te ontwikkelen toeren in ieder geval ) de oude situatie met de 170 mm cranks. Het geluid dat je hoort bij aanzetten is het aanlopen van de 60 mm Super Moto in de wielkast omdat door de enkelzijidge ophanging het wiel iets scheef trekt en er maar weinig ruimte is voor zo'n enorme band.

dinsdag 10 juni 2014

Acceleratie 155 mm cranks : 0-40 km/u in 15 seconden !

Als je gaat meten is alles altijd weer anders dan je denkt....

Eigenlijk had ik dit helemaal nog niet geprobeerd met de kortere cranks......en als ik mijn computertje uitlees verbaas ik me over de cijfers.

155 mm cranks :

0- 40 km/u  : 15 seconden
max cadans : 145 tpm
gem cadans : 91 tpm

Dat is niet slecht voor een glasvezel badkuip van 38 kg + 97 kg lichaamsgewicht = 135 kg wat ? :-))

Ook dooraccelereren naar ~ 54 km/u ging best wel vlotjes ook al duurt dat bijna een halve minuut, preciezer ongeveer 28 seconden. Als je goed kijkt zie je dat ik daar ook nog onbedoeld ( je ziet niet op het oog dat het daar oploopt )aan het klimmen ben dus dat zal nog wel wat sneller kunnen als de weg echt vlak is.

Er waren tijden dat ik om 50 km/u te bereiken meer dan anderhalve minuut nodig had !!

170 mm cranks

0-40 km/u : 20 seconden
max cadans : 110 tpm
gem cadans : 81 tpm

Het lijkt erop dat ik doordat ik hogere toeren kan halen meer vermogen kan leveren, al is de eerste aanzet vanaf stilstand minder krachtig. Boven de 100 tpm spuit de Quest werkelijk vooruit en klik je binnen seconden door je versnellingen heen. Misschien zijn dergelijke acceleraties voor sommigen met een ultralichte carbonnen race velomobiel weinig opzienbarend, maar dit is natuurlijk een standaard 38 kg glasvezel Quest die desondanks toch aanzienlijk wil (tussen)accelereren.

Eigenlijk dringt het vergelijk zich op dat dit ook de reden is waarom een krijsende 600 cc met een laag koppel aan 12.000 tpm ook 150 pk kan produceren terwijl een 2000 cc automotor met een hoog koppel daarvoor maar 4000 tpm hoeft te draaien en een turbodieselmotor nog veel minder. Aan lage toerentallen veel trekkracht hebben is zuiniger, comfortabeler en beter geschikt om zware lasten in beweging te zetten maar uiteindelijk qua maximum prestaties gaat het om het vermogen wat geproduceerd kan worden.




Natuurlijk heb ik dit opgenomen met mijn contour camera's om met Dashware met meters in beeld inzichtelijk te maken wat er gebeurd en heb nogal moeite gedaan ze op spectaculaire plaatsen op te hangen met duct tape, maar omdat ik die al een half jaar niet gebruikt heb was ik vergeten hoe ze te gebruiken.....en heb het gepresteerd ze op de kop te draaien !!!

Eens kijken of mijn videobewerkings software de mogelijkheid biedt om dat goed te draaien. Zo niet moet ik het overnieuw doen....

 
Hmmmm...








zondag 8 juni 2014

155 mm cranks in de Quest : ervaringen

Uiteraard is de GCS 10 cadans sensor onbruikbaar ( magneetje weg ) net als ik een vergelijkend filmpje wil maken met een eerder filmpje op hetzelfde stuk fietspad waar de cadansmeter ook in werking was. Dat zou mooi inzichtelijk maken wat de verschillen zijn. Maar dat moet dus later plaatsvinden als ik dat ding weer aan de praat/vervangen heb.....



Rest mij enkel te vertellen wat mijn indrukken zijn na enkele weken gewenning met 155 mm cranks rijden. De vermelde tpm's zag ik toen het magneetje er nog wel was :-(

- Het toerental die het "lekkerst'' aanvoelt is nu ~10 tpm hoger

Reed ik eerder automatisch rond de 75-80 tpm is dat nu 90 tpm geworden. Sneller trappen voelde met de 170 mm cranks niet lekker en de Quest en Strada gingen dan heen en weer deinen.

Nu voelt 90 tpm helemaal niet als snel trappen en de Quest gaat niet heen en weer. De kleinere trapdraaicirkel maakt kennelijk hogere toerentallen veel soepeler en stabieler dan de grote beenbewegingen van langere cranks.....tenminste met mijn niet al te lange benen.

- Acceleratie vanaf 0 km/u is trager totdat voor het eerst ~ 90 tpm bereikt is

Minder aanzetkracht laat zich hier wel duidelijk merken omdat ik toch niet lager schakel dan de laagste versnelling van het middenblad en dat is dezelfde wegrij versnelling als toen ik met 170 mm cranks reed. Klimmen met lage toerentallen - wanneer je eigenlijk terug moet naar het kleinste voorblad  - is beduidend onaangenamer, met de 170 mm cranks had ik daar echt meer kracht tot mijn beschikking.



Klimmen is nu meer een zaak geworden van meer toeren maken dus eerder het kleine voorblad schakelen.

Volgens Theo van velomobiel.nl zijn nu wel de krachten op de aandrijflijn minder hoog. De langere cranks staan toe dat je daar enorme aanzet mee kunt leveren ( zijn immers hefbomen ) en dat had waarschijnlijk iets te maken met mijn hevig krakende - en vervangen - trapas na slechts 2000 km.

- Vanuit schakelen rond ~90 tpm lijken tussen acceleraties juist feller

Omdat de kleinere cranks het voor het gevoel makkelijker maken hogere toerentallen te draaien lijkt de Quest schakelend met een hoog toerental ronduit venijnig te accelereren.

Ik heb met verbazing geconstateerd dat ik in no time op de 44 km/u zat in een open Quest zonder heel veel kracht te moeten gebruiken. Uiteraard hebben de warmere temperaturen daar ook veel mee te maken, maar ik heb in het verleden toch weleens meer moeite moeten doen om 44 km/u te blijven rijden dan nu. Hogere toeren lijken dat makkelijker te maken.

- Het bereik van de versnellingen is veranderd

Haalde de Quest eerst nog 38 km/u* in de 9e versnelling van het middenblad, nu blijkt dat in praktijk 48 km/u.**

* met de toen gebruikelijke 80 tpm. ** Met 60 mm Super Moto achterband.

In theorie zou dus in de hoogste versnelling de Quest nu sneller moeten kunnen rijden. De praktijk is echter dat ik in 57*-11 de 90 tpm helemaal niet kan halen dus daar geen profijt van heb. Dat was overigens ook al zo met de 170 mm cranks.

* Op verzoek gemonteerd

- De "topsnelheid" lijkt onveranderd.

De hoogste snelheid die ik een tijd vol kan houden is nog altijd ~50 km/u, ook al gaat dat met 90 tpm nu en in een andere versnelling. Geen miraculeuze snelheidsverbeteringen hier.

Als ik al sneller kan rijden zal dat waarschijnlijk dan te maken hebben met het feit dat ik nu voetengatkappen er op kan zetten die niet heel ver hoeven uitsteken. Of dit meetbaar verschil maakt moet ik nog ondervinden.

Conclusie :

De kortere cranks hebben merkbare voor en nadelen maar de Quest wordt er vooralsnog niet sneller van.

Ik vind de Quest echter voor het gevoel lekkerder rijden door minder grote beenbewegingen ( knie en heup gewricht hoek waarschijnlijk ) te hoeven maken, wat te maken zal hebben met mijn in verhouding kortere benen voor mijn lengte. Ook het voor het gevoel makkelijk fel optrekken vanuit ~90 tpm voelt "sportief" aan en gezien de boze gezichten van de wandelaars op het fietspad van mijn woon-werk route waren het ook sportieve tussen acceleraties tussen de bochten en relatief hoge snelheden :-)))

De 155 mm cranks blijven dus :-)

Dat vrijwel alle hobby wielrenners met langere cranks rijden lijkt dus meer ingegeven doordat hun voorbeelden bij wedstrijden veel en vaak moeten klimmen en dat blijkt makkelijker te gaan als je lekker je gewicht kunt zetten op grote hefbomen.

Dat ze dat - als ik het juist heb - iets fellere tussen acceleratie kost op hogere snelheden nemen ze denk ik voor lief omdat je tijdens de rit nu eenmaal niet de lengte van je cranks kunt veranderen.


dinsdag 20 mei 2014

Poging nummer zoveel

Grote gaten en kieren in een stroomlijn leveren flinke luchtweerstand, en bij superstroomlijn voertuigen zie je ook typisch vrijwel geen grote gaten en kieren.

De Quest en Strada hebben enorme gaten in de bodem, altijd die van de wielkasten en vaak ook nog grotere openingen voor de voeten.

Je zou dus enig effect moeten kunnen krijgen van die gaten proberen kleiner te maken of op te heffen. Dat ben ik al tijden van plan maar tot iets concreets is het nog nooit gekomen omdat ik de vaardigheden daarvoor lijkt te missen......

Toch wil ik een keertje een stap verder komen en leg me dan maar neer bij het feit dat mijn stroomlijn kappen zeker niet perfect zullen worden en niet het maximale effect kunnen bereiken.

Hopelijk als ik de kappen glad genoeg maak, vrij van ribbels en bobbels en ze ruwweg een vloeiende stroomlijnvorm hebben, zouden ze toch nog iets effect moeten hebben in plaats van de gapende gaten.



De ruwe vormen van het gesneden EPS, het goedkoopste materiaal dat ik kon vinden. Nu moet het nog in uiteindelijke vorm en glad geschuurd worden. Uiteraard zullen de nog zichtbare kieren uiteindenlijk dicht zijn en de openingen van de gestuurde wielen een zandlopervorm hebben. Er moeten trouwens F-lites in dus zijn de kappen nu met opzet wat te breed. De wielen zullen  ook nog een eindje inveren met mijn "veder" gewicht....


Als je de voetengaten dichtmaakt heb je natuurlijk geen luchttoevoer meer in de romp. Dat is een probleem, want vochtige lucht neemt geen transpiratiedamp op en kun je jezelf dus niet goed koelen wat prestatieverlies tot gevolg heeft. Prestatieverlies is natuurlijk niet de bedoeling als je al die moeite doet stroomlijnkappen te maken....

Dus moeten er ergens anders ventilatie openingen zijn, en eigenlijk het best waar de lucht zich ophoopt en er hoge druk heerst : op de punt van de neus. Maar ga ik daarvoor gaten boren in mijn Quest ? Nu nog niet in ieder geval....

Er zijn 3 gaten in de neus aanwezig die nu door lampen en de claxon worden benut. Bij wedstrijden heb ik toch geen accu aan boord en kunnen die tijdelijk naast het gat in de romp worden vastgetaped zodat er vrije ventilatie openingen ontstaan. Voor het claxongat heb ik daarvoor een luchthappertje gesneden. Of dat voldoende lucht laat instromen ? Geen idee maar in ieder geval iets en hoe hoger de snelheid hoe meer lucht er instroomt uiteraard.

De voetenkappen lijken van achteren vierkant maar zullen daar - na het in vorm schuren - nagenoeg plat zijn. Voordeel van de kortere 155 mm cranks is dat de kappen niet zo ver hoeven uitsteken.

Ik kies er ook voor om de kappen niet helemaal tot aan een heel kleine opening dicht te maken  in de hoop dat de kappen dan gebruikt kunnen worden op de openbare weg/fietspad. Waarom alleen op die paar wedstrijden een efficientere Quest als dat misschien altijd kan ?

Maar de kappen zijn zo van vorm dat heel goed nog een stukje bovenopgeplakt kan worden zodat de band er nog net uitsteekt. Dat heeft dan een minimale bandopening. En uiteraard kun je daar alleen mee op een vlakke weg (circuit) rijden.

Uiteraard ga ik pas wat met glasvezel of carbonweefsel doen als ik deze EPS vormen eerst heb getest op enige werking. Op zich kunnen ze zelfs - gladgeschuurd en behandeld net bijvoorbeeld plamuur  - functioneel zijn zoals ze zijn, water heeft geen effect op EPS. Voordeel zou kunnen zijn geen klapband als het een en ander wat krap is uitgesneden, de band schuurt dat zachte EPS waarschijnlijk gewoon nog wat verder weg.

In ieder geval weegt het bijna niks.



zaterdag 17 mei 2014

Greenguard anti lek minder goed dan verwacht

Mijn Babboe bakfiets heeft geen vering en moet dus alle vering uit de banden halen. Ondanks een hoog gewicht van de lege bakfiets ( 60 kg ) blijken normaal opgepompte standaard banden bij oneffen (fietspad)wegdek de bak wild te laten opspringen.

Een zeker feit is dan extreem discomfort voor de kinderen, mogelijk zelfs pijnlijk of zelfs schadelijk. Daar moesten dus lage druk ballonbanden op, iets wat ik al had ervaren met de Geforce Trike na geirriteerde armzenuwen te hebben opgelopen van de ongeveerde voorwielen met dunne harde bandjes. Dunne slicks er af, dikke ballonbanden erop en dikke schuimrubber handgrepen en er was mee te rijden zonder klachten. Ik heb het dus niet meer zo op fietsen/velomobielen zonder of met onvoldoende vering, of met dunne knalharde bandjes zonder mogelijkheid ballonbanden te monteren. Volgens mij moet je dan op gezondsheids klachten wachten van het getril en harde gestoot, trilbelasting is niet voor niets een arbo gereguleerd punt bij het uitvoeren van werk.

Maar goed, zo groot mogelijke lage druk ballonbanden dus en omdat het wielen betreft met dubbele ophanging en het voertuig een hoog gewicht heeft liefst geen banden plakken of wisselen onderweg. De oplossing leek te zijn Big Apple en dan de Plus uitvoering, met Greenguard anti lek bescherming.


En inderdaad met 55 mm ballonbanden op 2,5 bar druk gaat de meeste schokenergie verloren in de banden waardoor de kinderen niet al te erg door elkaar geschud worden ( ideaal is anders, ook bakfietsen zouden goede vering moeten hebben ) terwijl de rolweerstand nog heel redelijk blijft. Ook zonder motor kan ik met niet al teveel moeite de bijna 200 kg ( ik, kinderen, boodschappen ) voortbewegen aan pakweg 12 km/u. Met motor 16 km/u, waarop ie ook is afgesteld vanwege de knik constructie sturing en de lage bocht kantelsnelheid.

Ik verwachtte zo veel van de lekbescherming - op de Quest lieten de Marathon Greenguards mij in 2 jaar tijd nog niet in de steek - dat de bakfiets niet eens een doosje plakspullen, wielmoersleutels en een pomp meer had. Gelukkig was de band pas thuis leeg....


Boosdoener was een verbogen nietje, en niet eens scherp !


Als zoiets al door de band heen komt, dan heb je met echt scherpe objecten natuurlijk helemaal geen kans. Wellicht heeft de lage band druk er wat mee van doen, maar toch teleurstellend.


Stomp object en toch band lek.......ik las al eerder dat zelfs de Marathon Plus "Unplattbar" banden toch lek gingen maar vind ik wel teleurstellend. Dan kun je evengoed F-lites gaan monteren.

De bakfiets heeft dus weer standaard een pomp, plakspullen doosje en gereedschap aan boord. Dat is kennelijk noodzakelijk sinds geen anti-lek band of antilek vloeistof uiteindleijk echt lek rijden geheel blijkt te kunnen voorkomen.

Maar mijn vrouw kan beter een kettingslot meenemen en het ding achterlaten, sinds ie zo licht hanteerbaar is voor kleinere vrouwen.......en hopen dat ie niet is volgeladen met boodschappen.